» Fotografia portretowa

Cyfrografia Portrety


"Odtajnione sekrety fotografii portretowej i cyfrowej edycji zdjęć znane dotychczas wyłącznie profesjonalistom."


- Eugenia Herzyk
Redaktor Naczelna
FOTO i FOTOGRAFIA CYFROWA
 


Tomasz Walów, Igraszki ze słońcem

GALERIA PROJEKT
ZAPRASZA NA OTWARCIE WYSTAWY FOTOGRAFII
TOMASZ WALÓW
IGRASZKI ZE SŁOŃCEM
13 LISTOPADA GODZ 17.00
URZĄD MIEJSKI, ZIELONA GÓRA
 



Młody fotografik z Wrocławia, absolwent tamtejszego Policealnego Studium  Fotograficznego oraz wydziału fotografii w PWSFTv i T w Łodzi. Był opiekunem  pracowni fotograficznej w PPSF PHO - BOS we Wrocławiu. Obecnie jest  laborantem fotograficznym w pracowni Włodzimierza Czarneckiego, obecnie  pracuje jako laborant fotograficzny w Irlandii. Nie zrzeszony, ale  sentymentalnie związany z Lubuskim Towarzystwem Fotograficznym. Ma na swoim  koncie kilkanaście wystaw we Wrocławiu, Zielonej Górze, Jeleniej Górze,  Rzeszowie, w tym trzy indywidualne. Fotografuje kamerą otworkową własnej  konstrukcji na błonie zwojowej. Zasada fotografowania kamerą otworkową,  chociaż jest bardzo prosta, wymaga wiele czasu i cierpliwości. Aby móc robić  zdjęcia tą techniką, konieczny jest do tego odpowiedni aparat, który można  wykonać samodzielnie z materiałów traktowanych jako odpady, tj. puszki,  pudełka, tak jak to zrobił pan Tomasz. W aparacie, w miejsce obiektywu,  należy umieścić bardzo cienką blaszkę metalową z otworkiem o niewielkiej  średnicy, na matówce ukaże się obraz bardzo podobny do tego, który daje  obiektyw soczewkowy. Obraz może być bardzo ciemny, bo przez maleńki otworek  wpada niewielka ilość światła, z tego powodu trudno uchwycić szczegóły.  Kiedy jednak założy się kliszę fotograficzną i będzie się ją naświetlać  przez odpowiednią ilość czasu, to po wywołaniu pojawi się prawidłowy obraz  fotograficzny. Jego ostrość będzie ograniczona jakością wykonanego otworka.  Im większy otwór, tym obraz będzie jaśniejszy, ale też bardziej miękki,  rozmyty. Fotografia otworkowa może pełnić dużą rolę edukacyjną, jest też wyrazicielką znużenia kolejnymi kampaniami reklamowymi zachwalającymi coraz  to bardziej nafaszerowane elektroniką aparaty. Prostota techniczna jest  protestem i zachętą do powrotu do pierwotnych metod fotograficznych. Można  odczytać ją jako negację konsumpcyjnego stylu życia wyjaśnia Paweł  Janczaruk, członek Związku Polskich Artystów Fotografików.

 

BK/Tygodnik Regionalny Nowiny 

Jeżeli w aparacie w miejsce obiektywu umieścimy cienką blaszkę z otworkiem o  niewielkiej średnicy, na matówce ukaże się obraz podobny do tego, który daje  obiektyw. Oczywiście obraz ten będzie bardzo ciemny (przez maleńki otworek  wpada niewielka ilość światła. Kiedy jednak założymy kliszę fotograficzną i  naświetlimy ją przez odpowiednią ilość czasu, po wywołaniu otrzymamy  prawidłowy obraz fotograficzny.

Camera obscura działa więc w następujący sposób: każdy punkt oświetlonego  przedmiotu odbija wiązki promieni w różnych kierunkach, niewielka wiązka  promieni wpada przez otworek do ciemni tworząc plamkę na tylnej ściance -  tworzą one rozmycie obrazu. Fotografie otrzymane techniką otworkową są łatwo rozpoznawalne: są miękkie,  a jednocześnie głębia ostrości obejmuje cały zakres odległości. Krawędzie  obiektów są pozbawione wyraźnych konturów, całe zdjęcie robi wrażenie  zrobionego we mgle.

Przy użyciu techniki otworkowej możemy wykonać wielokrotną fotografię,  wykonując w blaszce nie jeden, a kilka otworków. Każdy z nich zachowuje się  jak niezależny obiektyw i tworzy oddzielny obraz. Obrazy te dodatkowo  przenikają się tworząc zaskakujące efekty końcowe. Poza tym, możemy  próbować, szczególnie przy długich czasach, naświetlać nierównomiernie  poprzez zakrywanie wybranych otworków. Tu tylko nasza fantazja może nas  ograniczyć.

Bardzo ciekawe efekty otrzymujemy fotografując na materiałach barwnych,  szczególnie przeźroczach. Oprócz wrażenia nieostrości występują zmiany  kolorów otrzymanych obrazów. Fotografia otworkowa bywa traktowana jako  ciekawostka lub element dydaktyczny. Jako charakterystyczne cechy,  stanowiące o odrębności fotografii otworkowej należy wymienić: głębię  ostrości rozciągającą się pomiędzy otworkiem a nieskończonością; konieczność  stosowania długich czasów ekspozycji; możliwość samodzielnego wykonania  kamery; możliwość dowolnego operowania powierzchnią materiału  światłoczułego.

Wymienić też należy sposoby często stosowane przez posługujących się kamerą  otworkową. Wielokrotna ekspozycja, możliwość wykonania kilku otworków w  jednej kamerze, zmiana położenia w trakcie naświetlenia, kilkakrotne  naświetlenie jednego lub kilku motywów, oraz łatwość fotografowania z  niekonwencjonalnych punktów widzenia - najczęściej z "żabiej perspektywy".  Stopień wykorzystania wymienionych właściwości jest stosowany niekiedy jako  kryterium wartości obrazu wykonanego za pomocą kamery otworkowej. Nie można  jednak zapominać, że fotografia otworkowa, posługuje się istniejącymi  kanonami przekazu, dodając co najwyżej własne środki, nie budujące jednak  nowych właściwości obrazu (perspektywa, kompozycja, złoty podział). Mamy  więc z jednej strony fotografie otworkowe imitujące obrazy wykonywane  "zwykłymi" aparatami, z drugiej zaś, obrazy nieczytelne, o zawikłanej formie  i wieloznacznej lub żadnej treści.

Fotografia otworkowa może pełnić dużą rolę edukacyjną, jest też wyrazicielką  znużenia kolejnymi kampaniami reklamowymi zachwalającymi coraz to bardziej  nafaszerowane elektroniką aparaty. Prostota techniczna jest protestem  zachętą do powrotu do pierwotnych metod fotograficznych. Samodzielne  konstruowanie kamery z materiałów traktowanych jako odpady takich jak  puszki, pudełka, użycie jako materiału światłoczułego najtańszych,  przeterminowanych filmów lub papierów fotograficznych można odczytać jako  negację konsumpcyjnego stylu życia, oraz odcięcie się od schematów wyznaczanych przez producentów. Nurt fotografii otworkowej ciągle przybiera na sile. Trudno jest rozpatrywać  tego typu działania jako powrót do źródeł. Zwrot ku najbardziej prymitywnym  sposobom wykorzystania ciemni optycznej jest raczej reakcją samoograniczającą, oczyszczającą sam proces fotografowania z nadmiernie  rozbudowanych środków oraz z pozornych, pielęgnowanych przyzwyczajeń.  Powstający obraz ma być nieprzewidywalny, stanowić zagadkę również dla  samego twórcy.

Paweł Janczaruk
 

GALERIA PROJEKT
ZAPRASZA NA OTEARCIE WYSTAWY FOTOGRAFII
TOMASZ WALÓW
IGRASZKI ZE SŁOŃCEM
13 LISTOPADA GODZ 17.00
URZĄD MIEJSKI, ZIELONA GÓRA

 

 

Powrót do strony wydarzeń

 




» Najnowsze filmy

Filmy instruktażowe, prezentujące cyfrową edycję zdjęć w programie Photoshop.

Internetowe czasopismo
CYFROGRAFIA


 

Najnowszy numer czasopisma internetowego CYFROGRAFIA

 więcej...

Nauka obróbki zdjęć w programie Photoshop
Intensywny trening obróbki zdjęć wspierany między innymi stałym kontaktem z instruktorem za pośrednictwem Internetu.

25 jednostek lekcyjnych,  ponad 10 godzin filmów instruktażowych odtwarzanych na komputerze z płyt CD.
 

więcej...

  Copyright by Rafał Olszak 

  HTML template by ex-designz.net

Regulamin strony / Polityka prywatności