W przypadku E-510 sytuacja wygląda następująco - egzemplarz testowy został nam użyczony pod warunkiem, że zostanie zwrócony w określonym, niedalekim terminie. Wprawdzie do Warszawy udało się wrócić z pięknej Krainy Wielkich Jezior Mazurskich na czas - jednak miasto ostatnio jest sparaliżowane ze względu na roboty drogowe. Zwykle sprzęt odbiera kurier, ale nie tym razem. Trudno było się śpieszyć, skoro samochód toczył się przez długie odcinki dosłownie kilkanaście metrów na kwadrans. Żeby było zabawniej, firma Olympus Polska niedawno zmieniła swoją siedzibę, więc nie znana była precyzyjna lokalizacja docelowa. Ostatecznie aparat dotarł do biura 10 minut przed zamknięciem. Trzeba dodać, że był to piątek, więc ewentualnie opóźnienie wydłużyłoby się... znacznie i ktoś prowadziłby warsztaty bez sprzętu. Być może zmienię procedurę postępowania na tyle, na ile to możliwe, przynajmniej w przypadku marki Olympus. W kontekście bardzo sympatycznego personelu, cechującego się zresztą niemałą aparycją, warto chyba jednak dostarczać testowany sprzęt osobiście.

Wracając natomiast do aparatu, kompaktowa lustrzanka cyfrowa Olympus E-510 świetnie spisywała się w podróży. Miło było także widzieć, że aparat robi wrażenie na mniej wtajemniczonych w arkana fotografii kompanach - działo się tak za sprawą czarnego, solidnie wykończonego korpusu aparatu. Wiadomo też że umiejętność sprawnego posługiwania się lustrzanką imponuje osobom, które rzadko używają bardziej zaawansowanego sprzętu fotograficznego, niż banalny kompakt. (Tylko my, wyjadacze wiemy tak naprawdę jak przyjemnie korzysta się z trybu "zielonego" pełnej automatyki, ale o tym sza!). Skoro jesteśmy przy wyglądzie - przyjrzyjmy się tej małej lustrzance o dużym potencjale:

Waga i wielkość aparatu muszą być ocenione indywidualnie przez każdego potencjalnego użytkownika. Jego rozmiar sprawia, że urządzenie doskonale leży w smukłej dłoni kobiety. Osoby o większych dłoniach też mogą pewnie trzymać aparat, ale jeden z palców będzie spoczywać pod korpusem. Guma na uchwycie gwarantuje, że lustrzanka nie wyślizgnie się przypadkiem z rąk. E-510 nawet z obiektywem można z powodzeniem zabierać ze sobą na piesze wycieczki - nieprędko zacznie ciążyć, o ile w ogóle.

Rozmieszczenie przycisków sterujących jest przemyślane i w zasadzie trudno wytknąć konstruktorom większe niedociągnięcie w tym zakresie. Oczywiście, jak to zwykle bywa w przypadku kompaktowych lustrzanek, zmniejszanie rozmiaru odbywa się kosztem pewnych elementów - nie ma tu górnego wyświetla typowego dla większych konstrukcji. Przydałoby się także dodatkowe pokrętło sterowania. Ostatecznie jednak są to elementy, bez których da się sprawnie posługiwać aparatem i cieszyć z jego użytkowania.

Bardzo szybko, bo już w pierwszym kontakcie, doznaje się dwóch sprzecznych uczuć - pozytywnego i negatywnego. Świetnym rozwiązaniem jest możliwość obserwowania sceny nie przez wizjer, lecz tak, jak ma to miejsce w kompaktach, czyli za pomocą tylnego ekranu LCD. To spora nowość. Czas pokaże czy się przyjmie, ale z pewnością bywa pomocna na przykład gdy mamy aparat na statywie, lub gdy fotografujemy nocą). Zwykle biorąc aparat do ręki, odczuwamy kompulsywną wręcz potrzebę wyzwolenia migawki, w celu wykonania dosłownie dowolnej fotografii. Naturalnie, natychmiast po zrobieniu zdjęcia i obejrzeniu go na ekranie, równie szybko chcemy daną fotkę usunąć, żeby przypadkiem nikt nie zobaczył jak nieudolne wykonaliśmy ujęcie. I tu spotyka nas rozczarowanie - otóż nie możemy skasować zdjęcia, gdy wyświetla się po zrobieniu - aby tego dokonać należy odczekać aż zniknie ono z ekranu i dopiero wówczas przejść w tryb wyświetlania, żeby je usunąć. Bardzo niefortunne niedociągnięcie, które należałoby czym prędzej poprawić, przy pierwszej nadarzającej się okazji.

Miłym zaskoczeniem jest bardzo dobrze sprawujący się balans bieli, co szczególnie wyraźnie widać na zdjęciach zrobionych z wbudowaną lampą błyskową - kolory wyglądają nienagannie, co w wielu cyfrówkach stanowi pewien problem. Odwzorowanie kolorów jest bardzo przyzwoite, z niewielkimi odstępstwami w przypadku obiektów intensywnie niebieskich. Wyrazistość i ostrość fotografii jest dobra i bardzo autentyczna nawet przy skrajnych wartościach parametru wyostrzania. Właściwie można nawet zaryzykować twierdzenie, że warto zwiększyć wyostrzanie i stale korzystać z takiej opcji - fotografia na tym korzysta.
 

Menu aparatu nie należy może do najbardziej przejrzystych, ale dotarcie do określonych ustawień i zmiana opcji nie jest nadmiernie skomplikowane. Wydaje się, że problem tkwi w formie wyświetlania opcji - wzrok musi do tego przywyknąć.

Olympus E-510 ma matrycę o rozdzielczości 10 megapikseli, co jest wartością wysoką - pozwala wykonywać duże odbitki, daje możliwość swobodnego kadrowania w programie graficznym, jak również korzystnie wpływa na liczbę rejestrowanych detali. Do niektórych zastosowań jest to jednak wartość wręcz zbyt dużą, ale naturalnie istnieje możliwość wykonywania zdjęć w mniejszej rozdzielczości i wpływu na ich kompresję. Co ciekawe, aparat pozwala także wykonywać fotografie w RAW.

Zmuszony jestem otwarcie przyznać się do faktu, że niestety nie starczyło mi czasu na sprawdzenie skuteczności stabilizacji obrazu. Jeśli będzie okazja, lub zdobędę wiarygodne informacje na ten temat, zaktualizuję niniejszy artykuł. 

Różne redakcje konstruują rozmaite systemy oceny testowanego sprzętu.
Co jeden, to bardziej wymyślny, w nieznacznym tylko stopniu odnoszący się do rzeczywistości. Ma się wręcz wrażenie, że redaktorzy prześcigają się w tej manii oceniania. Stanowczo odcinając się zatem od prób matematycznej wyceny urządzenia, poprzestanę na stwierdzeniu, że na miejscu zaawansowanego fotoamatora, dysponując odpowiednim budżetem, poważnie myślałbym o wyborze właśnie aparatu Olympus E-510 - ze względu na jego duży potencjał twórczy, rozdzielczość, solidne wykonanie, fakt, że jest tak przyjemnie podręczny.
Brawo Olympus! Fajna lustrzanka...